Jak do tego doszło?
Pod koniec XVIII Francja to było imperium w skali świata. Mimo, że jej potęga była bezsporna, kraj borykał się z wieloma problemami wewnętrznymi. Za panowania Ludwika XVI skarb państwa został mocno zadłużony - aż na ok. 5 miliardów lirów. Spowodowały to wielkie wydatki na wojnę siedmioletnią, wspieranie walki o wolność w Stanach Zjednoczonych, oraz wielką rozrzutność dworu królewskiego, szczególnie samej żony Ludwika XVI - Marii Antoniny. By załatać dziurę budżetową administracja francuska, cztery razy za namową Marii Antoniny właśnie, brała pieniądze od innych mocarstw, co potem jeszcze pogarszało sytuację Francji. Dyży problem to także podział społeczny. W tamtejszej Francji istniały 3 stany - szlachta, duchowieństwo i stan trzeci, zbudowany z chłopstwa, mieszczaństwa itp. W każym z trzech satów była wielka różnorodność majątkowa, co prowadziło często do silnych antagonizmów wewnątrz nich. O ile szlachta i duchowieństwo mieli prawa polityczne, przywileje sądownicze i podatkowe, to ostatni stan był obarczony wielkimi podatkami, a nie miał w ogóle żadnych wpływów politycznych. O ile nie dziwi to jeśli chodzi o zwyczajnych chłopów czy rzemieślników, to jeśli chodzi o bardzo bogate mieszczaństwa - np. bankierów, wpływowych kupców - wydaje się to dziwne.