Stany Generalne
Ludwik XVI, by położyć kres fatalnej sytuacji finansowej kraju, zamierzał nałożyć podatki również na dwa najwyższe stany. Przedstawił taką propozycję w parlamencie, czyli na Zgromadzeniu Notabli. Zgromadzenie było bardzo niechętne pomysłowi i zasłoniło się możliwością zwołania Stanów Generalnych i nie przegłosowało decyzji. Stany Generalne, czyli zebranie wszelkich trzech stanów społeczeństwa francuskiego, nie zostało zwoływane od 1614 roku. Król jednak, nie posiadając innego wyjścia, musiał przystać na takową propozycję parlamentu. Okazało się matomiast, że podjęcie decyzji o zwołaniu Stanów to jednak nie wszystko - trzeba było ustalić też ich formę. Dwa pierwsze stany razem z królem prosiły, by stan trzeci obradował w oddzieleniu od reszty. To sprawiłoby, że w ogóle nie mógłby wpłynąć na prawdziwy przebieg obrad. Wobec takiego stanu rzeczy przedstawiciele stanu trzeciego, którzy, naturalnie, chcieli jednakowych obrad dla wszystkich trzech stanów, 17 czerwca 1789 roku wprowadzili Zgromadzenie Narodowe, uznając się za głównych przedstawicieli wszystkich Francuzów wchodzących w skład całego trzeciego stanu. Król się sprzeciwił i zamknął salę obrad, w której siedzibę posiadało Zgromadzenie Narodowe. Wówczas przeniosło się ono do głównej królewskiej sali do gry w piłkę i w lipcu przetransformowało się w Konstytuantę, czyli Narodowe Zgromadzenie Konstytucyjne. Podjęto także uchwałę, że obrady stanu trzeciego będą dalej kontynuowane aż do momentu włąściwego uchwalenia konstytucji francuskiej.