Wojny
220 kwietnia 1792 dnia cała Francja, dzięki decyzji Legislatywy, wypowiedziała wojnę Austrii. Król myślał, że w taki sposób zażegna rewolucję i pozwoli to powrócić do starego porządku, z kolei zwolennicy rewolucji sądzili, że wojna tylko zjednoczy społeczeństwo i wzmocni wszelkie przemiany, które zaszły po 1789 roku. Wojna jednak miała przebieg dla Francji bardzo niepomyślny. Austriacy posiadali wielką przewagę, w jednym momencie zbliżyli się także do Paryża, poważnie zagrażając stolicy. Sytuacja w kraju stawała się coraz gorsza. Żyrondyści, chcąc weprzeć wojsko, napisali dokument "Ojczyzna w niebezpieczeństwie", który grając na wielu uczuciach patriotycznych Francuzów wzywał wszelki lud do walki przeciw Austrii. Niezadowolenie ludu i parlamentu została skierowana głównie przeciwko królowi. Żądano jego odwołania, a nawet - głowy. Wobec dużego wewnętrznego chaosu, mocne lewicowe ugrupowanie Legislatywy, jakobini, w sierpniu 1792 roku stworzyli tzw. Komunę Paryską, rząd stolicy, który przejął całkowitą władzę w mieście, a przez to w całym państwie. Pod naciskiem jakobinów Legislatywa rozkazała aresztowanie króla i osadzenie go, razem z rodziną, we więzieniu. O dalszym losie Ludwika XVI, zwanego już wówczas jako "obywatel Kapet", miał przesądzić sam lud, wybierając wielu przedstawicieli do Konwentu Narodowego. Wobec takiego stanu rzeczy los króla był już niemal przesądzony - i, rzeczywiście, w styczniu 1793 roku eks król francuski został poddany egzekucji na gilotynie.